Using digital storytelling to develop foundational and new literacies
[Χρησιμοποιώντας την ψηφιακή αφήγηση ιστοριών για την ανάπτυξη θεμελειωδών και νέων εγγραμματισμών]
Sevasti PAPADOPOULOU & Kosmas VLACHOS

 

Abstract

This paper presents a research conducted in a Greek Primary school and studies the use of Digital Storytelling to develop Foundational and New Literacies as well as improve learners’ writing skills through their engagement and collaboration. The researchers’ aim was to promote young learners’ ‘learning to write’, a learner-centered approach to the teaching of writing, through the development of Foundational as well as Information and Media literacies. The power of stories has been significant through the generations for thousands of years. Stories represent the oldest form of education and through them, learners are at the centre of the learning process and their experiences as well as their voices are valued (Reinders, 2011). Nowadays with the development of Information and Communication Technologies (ICTs), storytelling takes a new format through the use of different multimedia tools. By and large, through the use of myths, learners were involved in problem-solving and higher order thinking skills, critical and creative thinking and decision-making all of which meet the demand for 21st Century Skills.

 

Περίληψη

Η εργασία αυτή παρουσιάζει μια έρευνα που έγινε σε ένα Ελληνικό δημοτικό σχολείο και μελετά τη χρήση της Ψηφιακής κατασκευής ιστοριών για να αναπτυχθούν στους μαθητές Θεμελειώδεις και Νέοι Εγγραμματισμοί καθώς και να βελτιωθεί η δεξιότητα παραγωγής γραπτού λόγου μέσα από την ενεργή συμμετοχή και την συνεργατικότητα των μαθητών. Ο στόχος των ερευνητών ήταν να προάγουν στους μαθητές τη φιλοσοφία του ‘μαθαίνω να γράφω’, μια μαθητοκεντρική προσέγγιση στη διδασκαλία της παραγωγής γραπτού λόγου μέσα από την ανάπτυξη Θεμελειωδών Εγγραμματισμών καθώς και εκείνων του Πληροφοριακού και των Μέσων Επικοινωνίας (Μιντιακός Εγγραμματισμός). Η σημαντικότητα των ιστοριών είναι φανερή σε γενεές χιλιάδων ετών. Οι ιστορίες αντιπροσωπεύουν την παλαιότερη μορφή εκπαίδευσης και μέσω αυτών, οι μαθητές βρίσκονται στο κέντρο της μαθησιακής διαδικασίας και οι εμπειρίες τους καθώς και οι φωνές τους παίρνουν αξία (Reinders, 2011). Σήμερα με την ανάπτυξη της Τεχνολογίας της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας, η αφήγηση ιστοριών λαμβάνει μια καινούργια μορφή με τη χρήση διαφορετικών εργαλείων πολυμέσων. Γενικά, μέσα από τη χρήση μύθων, οι μαθητές ενεπλάκησαν σε δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων και λήψης αποφάσεων, δεξιότητες υψηλής σκέψης, κριτική και δημιουργική σκέψη που αποτελούν μέρος των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα.

 

Key words: Digital Storytelling, foundational literacies, new literacies, information literacy, media literacy, 21st century skills, write differently, learner engagement, collaboration

 

You can download the full paper in pdf format here