Attitudes towards conducting peer observation for teacher development purposes within the Greek state school teaching context
[Στάσεις απέναντι στη χρήση της αλληλοπαρατήρησης για σκοπούς εκπαιδευτικής ανάπτυξης στο πλαίσιο του ελληνικού δημόσιου σχολείου]
Georgia TSOULOU

 

Abstract

Peer observation is a practice suggested as an appropriate means for promoting teacher development through observation of and exposure to the teaching practices of colleagues. Although widely implemented in tertiary education, peer observation is not equally practiced in secondary education. That being given, a study was conducted to investigate the attitudes of teachers towards implementing peer observation as a teacher development practice within the Greek state school teaching environment. A combination of quantitative and qualitative data collection methods were employed, which showed that Greek EFL teachers are quite familiar with the notions of teacher development and peer observation and, thus, are in a position to provide an informed opinion regarding peer observation as a developmental practice. It was suggested that Greek EFL teachers hold a positive attitude towards peer observation as a practice that incorporates the elements of active participation in the training process, systematic reflection and the provision of constructive feedback, all delivered in an encouraging environment of collegiality. Overall, although Greek EFL teachers have little practical experience of peer observation, it is asserted that they are willing to employ it on a regular basis as a self-directed practice that facilitates teacher development. Thus, the way is paved for investigating how teachers can be encouraged to incorporate peer observation in Greek teaching reality in their effort to improve as practitioners and as people respectively.

 

Περίληψη

H αλληλοπαρατήρηση (peer observation) είναι μια πρακτική προτεινόμενη ως κατάλληλο μέσο προώθησης της εκπαιδευτικής ανάπτυξης (teacher development) μέσω της παρατήρησης και της έκθεσης σε διδακτικές πρακτικές συναδέλφων. Παρόλο που είναι ευρέως διαδεδομένη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η αλληλοπαρατήρηση δεν εφαρμόζεται σε ίδιο βαθμό και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Δεδομένου αυτού, διεξήγχη μελέτη με σκοπό να ερευνήσει τις στάσεις των εκπαιδευτικών απέναντι στην εφαρμογή της αλληλοπαρατήρησης ως πρακτικής εκπαιδευτικής ανάπτυξης στο πλαίσιο του διδακτικού περιβάλλοντος του Ελληνικού δημόσιου σχολείου. Ο συνδυασμός ποσοτικών και ποιοτικών μεθόδων συλλογής δεδομένων που χρησιμοποιήθηκε έδειξε ότι οι Έλληνες καθηγητές διδασκαλίας της Αγγλικής γλώσσας είναι αρκετά εξοικειωμένοι με τις έννοιες της εκπαιδευτικής ανάπτυξης και της αλληλοπαρατήρησης και, ως εκ τούτου, είναι σε θέση να εκφράσουν μία ενήμερη άποψη σχετικά με την αλληλοπαρατήρηση ως αναπτυξιακή πρακτική. H παρούσα έρευνα κατέδειξε τη θετική στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στην αλληλοπαρατήρηση ως μία πρακτική που ενσωματώνει τα στοιχεία της ενεργού συμμετοχής στην επιμορφωτική διαδικασία, του συστηματικού αναστοχασμού (systematic reflection) και της εποικοδομητικής ανατροφοδότησης (constructive feedback), δοσμένα όλα σε ένα ενθαρρυντικό περιβάλλον συλλογικότητας. Γενικά, παρόλο που οι Έλληνες καθηγητές διδασκαλίας της Αγγλικής γλώσσας έχουν μικρή πρακτική εμπειρία στην αλληλοπαρατήρηση, επιβεβαιώνεται ότι είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν την αλληλοπαρατήρηση ως μία αυτό-κατευθυνόμενη πρακτική που διευκολύνει την εκπαιδευτική ανάπτυξη. Mε αυτό τον τρόπο ανοίγει ο δρόμος για να ερευνηθεί πώς οι εκπαιδευτικοί μπορούν να ενθαρρυνθούν να ενσωματώσουν την αλληλοπαρατήρηση στην Ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα στα πλαίσια της προσπάθειάς τους να βελτιωθούν ως εκπαιδευτικοί και άνθρωποι αντίστοιχα.

 

Key words: attitudes, teacher development, peer observation

 

You can download the full paper in pdf format here